Α_λήθεια 

Αλήθεια. Λέξη πασίγνωστη. Όλοι ξέρουμε τι σημαίνει. Ή μήπως όχι….;

Τί αλήθεια να σημαίνει; ποιός να το φανταζόταν. Η φανέρωση, η πιστή εξιστόρηση που αναπαράγει την πραγματικότητα, η υπενθύμιση πεπραγμένων γεγονότων χωρίς αλλοιώσεις, χωρίς να κρύβεται, χωρίς να ξεχνά, χωρίς λήθη. Λήθη με α στερητικό.

Α-λήθεια. Παραθέτω δυο αποσπάσματα περί αλήθειας τα οποία με κατέπληξαν και με συνεπήραν. Ελπίζω να τα βρείτε τόσο εκπληκτικά όσο και εγώ.

«Φυσικά, αφού κάθε υπόμνηση πάσχει από κρυπτομνησίες και παραχαράξεις, είναι επόμενο κάθε υπενθυμητής να δικάζεται για την ειλικρίνια και το έντιμον των προθέσεων του. Δεν αρκεί να θυμάσαι, το κύριο είναι να θυμάσαι την α-λήθεια (μη λήθη). Διαφορετικά, μια υπενθύμιση που αναμορφώνει τα παρελθόντα κατά το δοκούν, τι νόημα έχει; Σε μια γλώσσα σαν τη δική μας όπου (τι ειρωνία…) ακόμα και η αλήθεια έχει να κάνει με την λήθη, τι πιο εύλογο απο το να διαπρέπουμε στην αμνησία και στην ψευδεπίγραφη υπόμνηση;»     

Κωστής Παπαγιώργης

Απο το βιβλίο Υπεραστικά σελ. 314- 315

Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 2014

Στο παρακάτω απόσπασμα περιγράφεται αριστουργηματικά η αγωνιώδης προσπάθεια του ανθρώπινου μυαλού να βρεί την αλήθεια, να την θυμηθεί, αυτή που είχε κάποτε μπροστά του και την ξέχασε. Προσπαθεί να την διασώσει από την λήθη, μα είναι πιά μάταιο.

«…Στη μνήμη μας όμως υπάρχει κάποιο κενό, δεν υπάρχει κανένα ίχνος. Και πολλές φορές δεν δώσαμε αρκετή προσοχή σε πράγματα που θα μπορούσαν και τότε να μας φανούν σημαντικά, δεν είχαμε ακούσει καλά κάποια φράση, δεν είχαμε παρατηρήσει κάποια χειρονομία, ή τα είχαμεπάλι ξεχάσει. Κι όταν αργότερα, ανυπομονώντας ν’ ανακαλύψουμε κάποια αλήθεια, ξαναγυρίζουμε βήμα το βήμα, από συλλογισμό σε συλλογισμό, ξεφυλλίζοντας τη μνήμη μας σαν κάποια συλλογή απο μαρτυρίες, όταν φτάνουμε σ’ αυτή τη φράση, σ’ αυτή τη χειρονομία, είναι αδύνατον να θυμηθούμε, και ξανακάνουμε καμιά εικοσαριά φορές την ίδια διαδρομή, άδικα όμως, καθώς ο δρόμος είναι αδιέξοδος.»

Μαρσέλ Προύστ

Από το βιβλίο Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο -VI η Αλμπερτίν αγνοούμενη σελ. 83

Μετάφραση Παναγιώτης Πούλος

Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα

Μία ακόμα αναφορά στην α-λήθεια που προέκυψε τόσο συμπτωματικά όσο όταν συναντάς κάποιον αγαπημένο φίλο απρόσμενα στον δρόμο μετά από πολύ πολύ καιρό.

«Η λέξη αλήθεια συγκροτείται από το στερητικό α και το ουσιαστικό λήθη, παράγωγο του ρήματος λανθάνω που σήμαινε: διαφεύγω την προσοχή (πάντα με αιτιατική και όχι με γενική που το γράφουν τόσοι και τόσοι ψευτογραμματιζόμενοι και μυαλό δεν βάζουν=σημείωση δικιά μου) μένω απαρατήρητος, κρύβομαι. Επομένως α-λήθεια είναι η μη-λήθη, η μη-απόκρυψη, δηλαδή η εμφάνεια, η φανέρωση, το εις-φώς-έρχεσθαι.»

Χρήστος Γιανναράς

Από το βιβλίο Η ευρώπη γεννήθηκε από το «Σχίσμα» σελ. 21-22

Ίκαρος, Αθήνα, 2015

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s